چه ملك وقتى مضبوط ماند « 1 » كه كار شريعت منتظم و متّسق « 2 » باشد و كار ديوان آنگاه متمشى « 3 » گردد كه جريان امور دار القضا بر ترتيب « 4 » و تعظيم و توقير و تكريم بود چه اين هر دو اگرچه « 5 » در صورت متغايرند « 6 » اما در حقيقت « 7 » متوافق‌اند و از يك اصل منبعث « 8 » شده و از يك منبت « 9 » رسته و نصّ الدين و الملك توامان مصدق و موكد آن گشته و اعظم مهمات دينى منصب قضاست كه احتياج كافه خلايق و عامهء انام « 10 » بمنافع آن در غايت وضوح است و رفع منازعات و دفع مخاصمات از ميان مردم بر وجهى كه غالب و مغلوب راضى و خشنود باشند « 11 » جز به احكام قاطعهء شرعى نيست « 12 » و آثار اعجاز تا حديست كه مخالفان دين از يهود و نصارى و عبدهء اصنام در فصل قضايا اعتماد بر قول و قلم قضاة اسلام دارند و اموال و املاك خويش بسجلات و صكوك و وثايق ايشان موكد و مستحكم مىگردانند و چون دار « 13 » العلاء سيواس « 14 » خلاصهء ممالك روم و محصول فذلك آن ديارست تدبير كار قضاء « 15 » آنجا اهم مهمات انام و اعظم امور اسلام است و واجب چنانك

--> ( 1 ) - ت : كردد . ( 2 ) ت : منتسق . ( 3 ) پ : حذف شده . ( 4 ) پ : تربيت . ( 5 ) - آ ت : حذف شده . ( 6 ) ت : برند . ( 7 ) ت : صفت . ( 8 ) ت : منسع ؟ ؟ ؟ . ( 9 ) ت : مثبت . ( 10 ) - ت : برايا . ( 11 ) - پ ت ج : باشد . ( 12 ) - ت : حذف شده . ( 13 ) - پ : حذف شده . ( 14 ) - پ : كه - افزوده . ( 15 ) - ث : قضاياي .